OCALIĆ OD ZAPOMNIENIA V
OCALIĆ OD ZAPOMNIENIA V
HISTORIA SZKOŁY ŚREDNIEJ W BIECHOWIE
W biechowskim pałacu powstała szkoła średnia. Neorenesansowy pałac z XIX wieku do 1945 roku był własnością hrabiego Manfreda von Matuschke. W lutym 1945 roku właściciel opuścił Biechów uciekając przed zbliżającym się frontem. Po 15 marca rozpoczęła się „operacja opolska” i do 9 maja pałac pozostawał pod wyłącznym panowaniem komendantury sowieckiej. W tym czasie całe wyposażenie pałacu: obrazy, meble, dywany, porcelana itp. zostało zajęte i wywiezione jako łup wojenny do ZSSR. Dzieła sztuki i rzemiosła artystycznego wywieziono też do Krakowa na Wawel. Kilka dzieł sztuki /waza miśnieńska, zegar, lustro, dywan i obrazy/jest obecnie własnością nyskiego muzeum. Ogołocony budynek przejęło Państwowe Gospodarstwo Rolne. W latach 50-tych Ministerstwo Energetyki, po remoncie, urządza tu ośrodek kolonijny.
8.01.1963 roku Ministerstwo Energetyki przekazuje obiekt Wydziałowi Rolnictwa i Leśnictwa PWRN w Opolu na cele oświatowe. Powstaje: Dwuzimowa Szkoła Rolniczo-Gospodarcza, Roczna Szkoła Rolniczo-Mechanizacyjna, Roczna Szkoła Hodowli Drobiu i Roczna Szkoła Hodowli Bydła. Dyrektorem zostaje Jan Parada.
1.09.1966 r powstaje Zasadnicza Szkoła Rolnicza /dwuletnia/
1.09.1976 na podbudowie ZSR powstaje Technikum Drobiarskie /3 letnie/ –
1.09.1977 r. powstaje Średnie Studium Zawodowe dla pracujących
1.09.1982 r powołano Technikum Zawodowe /5 letnie/ o specjalności: Hodowla Drobiu
1.09. 1990 r Liceum Zawodowe o specjalności: Wiejskie Gospodarstwo Domowe /4 letnie/
1.09.1997 r powstaje Technikum Żywienia i Gospodarstwa Domowego / 5 letnie/
1.09. 2002 r Technikum Zawodowe o specjalności Technik Żywienia i Gospodarstwa Domowego
/4 letnie/
W 2012 roku zlikwidowano jedną z nielicznych wiejskich szkół średnich i przeniesiono ją do Nysy do Zespołu Szkół i Placówek Oświatowych im. Emila Godlewskiego.
DYREKTORZY SZKOŁY W BIECHOWIE
Jan Parada 1.09.1962 – 1.09.1966
Stefan Ogrodzki 1.09.1966 -31.08.1968
Franciszek Lasek 1.09.1968 -31.01.1974
Zbigniew Sokołowski 1.02.1974 -15.04.1978
Leszek Wierzchowiec 15.04.1978 -14.08.1981
Bolesław Matysów 14.08.1978 -31.08.1987
Lech Wysocki 1.08.1987 -1.08.2002
Izabela Konopka 1.08.2002 -1.08.2007
Zygmunt Zalewski 1.08.2007 -30.08.2012
Przy szkole od początku działał internat dla młodzieży z odległych miejsc zamieszania. Korzystali z niego uczniowie z całej Polski , szczególnie liczni w modnym w latach 70 tych Technikum Drobiarskim konkurującym z drugą taką szkołą w Piasecznie.
KIEROWNICY INTERNATU:
- Bernadetta Lasek
- Krystyna Gryszczyk
- Henryk Torchała
4.Elżbieta Wysocka - Marta Gaweł
- Karol Madeja
- Janusz Święcicki
- Barbara Kozioł
- Barbara Wójcik
Na przestrzeni 46 lat trwania szkoły pracowało w niej ponad 100 nauczycieli różnych specjalności. W 2006 roku w 40 lecie szkoły zafundowano tablicę pamiątkową, którą zamontowano na budynku pałacu podczas zjazdu absolwentów. Ponad 30 letni staż pracy mieli : P. Danuta Okapiec /od 1967r/ , Danuta i Bolesław Moraczewscy /od 1969 r/, Stanisława Madeja /od 1970r/ i Wanda Mrozek-Petrow /od 1972r/.
Na potrzeby edukacji zaadaptowano sale pałacowe; powstały pracownie mogące pomieścić 180 – 250 uczniów i pokoje / sypialnie/ internatu dla 80 – 100 osób. W dawnej jadalni urządzono stołówkę, do której dania docierały windą z kuchni usytuowanej w piwnicy. W otoczeniu pałacu pielęgnowano klomby kwiatowe. W miejsce ruiny po dawnej oranżerii zbudowano własnym sumptem / w latach vpn gate client 70-tych/ boisko do piłki ręcznej. Na potrzeby stołówki szkolnej zorganizowano tucz trzody chlewnej w pobudowanym chlewiku. Do szkoły należało też pole uprawne /ok. 4 ha/ skąd pozyskiwano warzywa i ziemniaki.
Na początku lat 70 –tych dzięki staraniom dyr. Z. Sokołowskiego kopalnia „Marcel” z Wodzisławia Śl. wyremontowała pałac, wyposażyła porządnie internat i przez kilka lat dzieci górników przyjeżdżały do Biechowa na kolonie.
Szkoła organizowała liczne kursy doskonalące dla pracowników rolnych w zakresie hodowli zwierząt i uprawy roli.
3 roczniki Liceum Zawodowego dla dorosłych, pracujących, miały szansę uzyskać średnie wykształcenie i zwieńczyć je maturą.
Zajęcia praktyczne uczniowie odbywali w gospodarstwie szkolnym oraz w okolicznych gospodarstwach rolnych PGR , Sadach i Spółdzielniach Produkcyjnych. Prowadzono kurs prawa jazdy na ciągnik dla wszystkich uczniów.
Uczniowie Technikum Drobiarskiego odbywali praktyki na fermach drobiu w Grodźcu, Michałówku, Piotrowej, w wylęgarniach drobiu i ubojni Kombinatu Drobiarskiego w Opolu. Na zajęcia dowożono młodzież firmowym autobusem.
Uczniowie Liceum Zawodowego I Technikum Żywienia na praktyki śródroczne i wakacyjne wyjeżdżali do gospodarstw agroturystycznych, hoteli, restauracji, przedszkoli, fabryk żywności na terenie całej Polski. W ramach zajęć praktycznych młodzież przygotowywała catering dla wielu renomowanych instytucji / konferencje, bankiety w muzeach, starostwach itp…/, z powodzeniem startując w Olimpiadach i konkursach z technologii żywienia. Ze środków Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pod opieką p. W. Mrozek-Petrow urządzono w szkole nowoczesne, doskonale wyposażone pracownie żywienia. Rozbudowano kształcenie w specjalnościach : dietetyka, usługi hotelarsko-turystyczne oraz opiekuńczo- wychowawcze. Idąc z duchem czasu skomputeryzowano pracownie i bibliotekę szkolną.
W ramach prac dyplomowych uczniowie wykonywali prace służące do wyposażenia pracowni w pomoce naukowe a także upiększali szkołę projektując wystrój wielu wnętrz. Młodzież utrzymywała porządek w szkole i wokół budynku a także chętnie uczestniczyła w licznych czynach społecznych przy remoncie pałacu we Frączkowie, budowie drogi do Spin, sadzeniu lasu i in. wykazując się dużym zaangażowaniem.
W latach 70 –tych zakupiono autobus szkolny, którym odbywano regularne podróże do teatru w Opolu, na praktyki, ale też krajoznawcze wycieczki, nawet do Drezna.
Przez 25 lat prężnie działało Szkolne Koło PTTK – pod opieką S. Madeji – młodzież chętnie uczestniczyła w rajdach górskich, obozach wędrownych, marszobiegach i turniejach turystyczno-krajoznawczych. Organizowano marsze nocne z pochodniami na powitanie wiosny, 5 edycji „ Gminnego Biegu Trzeźwości”- biegi przełajowe dla 130 uczestników -dzieci z naszej gminy, oraz rajdy górskie dla młodzieży z nyskich internatów.
Liczne autokarowe wyjazdy zagraniczne /Włochy, Hiszpania, Węgry…/ zawsze miały zwolenników.
Mimo braku sali gimnastycznej przez wiele lat drużyna piłki ręcznej dziewcząt pod wodzą trenera B. Moraczewskiego zdobywała laury w turniejach LZS i Ogólnopolskich Igrzyskach Szkół Rolniczych i leśnych. W 1997 drużyna zdobyła II m-ce a kilkakrotnie grała w finale Igrzysk. Zajęcia z w-f prowadzono bez względu na pogodę na boisku lub w lesie i to dawało dobre rezultaty.
W szkole urządzano liczne wystawy, pokazy, akademie. Zapraszano ludzi kultury, muzyków, ale też często prezentowano twórczość własnych uczniów. W internacie organizowano zajęcia plastyczne, florystyczne, naukę szycia, haftu itp.
Opracowano projekt ścieżki dydaktycznej „Wąwozy Biechowskie”, młodzież dbała o utrzymanie i pielęgnację trasy udostępnionej turystom.
Urządzano festyny, zabawy karnawałowe , z których dochód przeznaczano na remont pomieszczeń szkoły i internatu. W ostatnich latach staraniem dyr. I.Konopki wyremontowano gruntownie internat i wiele pracowni.
Podczas wakacji pracownicy techniczni wykonywali prace malarskie, remontowe i in. utrzymując wnętrze budynku w bardzo dobrym stanie.
W latach 90 tych szkołę odwiedziła córka Manfreda Matuschki – Marianna. Odwiedzając pałacowe wnętrza wyraziła podziękowanie za utrzymanie budynku w tak dobrym stanie, że mogła wspomnieć lata dziecięce w nim spędzone. W 2006 roku przyjął zaproszenie na Wigilię wnuk M. Matuschki /syn córki Aloysy/- obecnie attache ekonomiczny Belgii w Polsc, pan Nicolas Neve de Mevergnies.
Tradycją szkoły były organizowane od 1973 roku kolacje wigilijne z jasełkami i kolędowaniem, gromadzące uczniów, nauczycieli, rodziców i gości. Mała szkoła dawała uczniom poczucie wspólnoty, uczyła odpowiedzialności za siebie i innych, jak w rodzinie. Zawsze dbano o kształtowanie profesjonalizmu i wszechstronny rozwój ucznia.
Szkołę zamknięto w 2012 roku.
Opracowała Stanisława Madeja

